PeriodontziaDonostian

Hortzoia atzeratzean, hortzaren zati handiagoa agerian geratzen da. Kausa identifikatzea funtsezkoa da tratamendu egokia hautatzeko. Lotutako faktoreak hauek izan daitezke:

• Eskuilatze oldarkorra, teknika edo eskuila desegokiekin.
• Hortzoiak eta hezurra kaltetzen dituen gaixotasun periodontala.
• Plaka eta lertzoa pilatzea errazten duen higiene eskasa.
• Joera genetikoa eta hortzen kokapena.
• Hozkada-indarrak eta bruxismoa, beste faktoreekin batera baloratuta.
• Traumatismoak edo aho barruko piercingak.
• Adinarekin lotutako aldaketak.
• Tabakoaren erabilera.
• Hortzoien hanturazko erantzunean eragin dezaketen hormona-aldaketak.

Kirurgiaren bidez bakarrik irits daitezkeen eremu sakonetako bakterio-gordailuak kentzea eta higiene egokia egiteko baldintzak sortzea du helburu. Lanchares Dentalen mikroskopioarekin egiten den kirurgia periodontala ere lantzen da, esku-hartzea ahalik eta inbasio txikienekoa izan dadin. Susperraldia prozeduraren eta pazientearen araberakoa da; taldeak azalduko ditu jarduerari berriro ekiteko jarraibideak.

Goi-hortzetako hortzoiak gora edo behekoetakoak behera atzeratzeak hortzak luzeagoak diruditela eragin dezake. Batzuetan hotzarekiko eta beroarekiko sentikortasuna, hantura, murtxikatzean mina edo eskuilatzean ondoeza agertzen dira.

Ohiko arrazoietako bat eskuilatze desegokia da: gehiegizko indarrak traumatismoa eragin dezake; higiene eskasak, berriz, hantura bakterianoa. Tratamenduak kausa kontrolatzea eta, adierazita dagoenean, atzerapena estaltzea bilatzen du. Horretarako ahosabaiko ehun konektiboaren txertaketa bezalako mikrokirurgia-teknikak erabil daitezke. Pronostikoa lesioaren kausaren, anatomiaren eta esku-hartzearen araberakoa da.

Irribarrean esmaltearen eta hortzoiaren arteko proportzioa pertsona bakoitzean desberdina da. Hortzoi gehiegi ikusten denean edo hortzak laburrak diruditenean, arrazoia aztertzen da. Kasu batzuetan hortzoiak esmaltearen zati bat estaltzen du, bereziki gazteengan edo ortodontziaren ondoren.

Hortzoi-soberakina denean arrazoia, gingibektomia edo beste prozedura periodontal bat balora daiteke hortzaren benetako tamaina agerian uzteko. Anestesia lokalarekin egiten da. Suturak, ondoeza, analgesikoen beharra eta emaitza ikusteko epea esku-hartzearen araberakoak dira.

Hezur-akats bertikal edo zirkunferentzialak dituzten paziente batzuetan tratamendu birsortzailea egin daiteke. Infekzioa kontrolatzeaz gain, galdutako euskarri-hezurraren zati bat berreskuratzea du helburu, hortzaren epe luzeko pronostikoa hobetzeko.

Papila gingibalen atzerapenak hortzarteko hutsune ilunak sor ditzake. Papilak kirurgiaz berreraikitzea batzuetan posible da, baina azpiko hezurra galdu denean emaitza ez da beti aurreikusgarria, hezur horrek hortzoiari eusten baitio.

Kasu askotan portzelanazko xaflak edo, modu kontserbatzaileagoan, hortzarteko compositezko lehengoratze txikiak baloratzen dira. Zehaztasunez egokitu behar dira, pazienteak higiene zorrotza mantendu ahal izateko. Tratamendu estetikoa infekzio periodontalaren aurkako terapia amaitu ondoren egiten da, eta mantentze periodontalarekin jarraitu behar da berragertzea saihesteko.

• Hantura eta odoljarioa kontrolatzea eta hortzoi osasuntsuagoak lortzea.
• Hortzen euskarriari eta murtxikatze-funtzioari eustea.
• Periodontitisarekin lotutako hats txarraren kausa bakterianoa murriztea.
• Infekzio sakonen, euskarri-galeraren edo erauzketen arriskua murrizten laguntzea.